We ontvingen een uitnodiging van de gemeente, voor een informatiebijeenkomst over een nieuw AZC. De huidige locatie is in 2016 in gebruik genomen, met de belofte dat het na tien jaar zou worden gesloten. Hoewel de uitnodigingen voor één van de twee bijeenkomsten minder dan een week tevoren verspreid waren, kwamen er beide avonden 1200 mensen op af! Hun boodschap: géén AZC op de aangewezen locaties!
Een AZC in de buurt geeft altijd overlast, dus begrijpelijk dat mensen zich laten horen als er mogelijk één bij hen om de hoek gevestigd wordt. Maar twee keer 1200 mensen die op zo’n korte termijn een avond vrij maken om ertegen te protesteren, stemt me toch wel wat verdrietig. Vooral omdat ik weet dat het Buddy Project, een initiatief om nieuwkomers te helpen integreren, zoveel moeite moet doen om telkens nieuwe mensen te werven. Terwijl dáár in mijn ogen nu juist de oplossing ligt: kennismaken, uitwisselen van ideeën en wegwijs maken in onze cultuur. Asielzoekers zijn ook mensen, en mensen willen gezien en gehoord worden. Protesteren tegen hun komst levert dus vooral meer spanning op, en daarmee meer problemen. En constructief problemen oplossen, dat zijn we in mijn ogen wel verleerd. We schuiven ze liever af, naar de overheid in dit geval, om maar geen verantwoordelijkheid te hoeven nemen.
En zo hebben overheden de vrije hand in het ‘oplossen’ van problemen. In “Wie let er op Brussel” van Follow the Money staat beschreven dat er in juni 2023 een deal heeft plaatsgevonden tussen “Team Europa” (een in 2020 snel opgetuigde, niet-officiële afvaardiging van de EU) en de omstreden president van Tunesië, waarbij Tunesië in ruil voor ruim een miljard euro het aantal migranten zou terugdringen. De Tunesische autoriteiten arresteerden vervolgens ruim duizend migranten, die gedropt werden in de woestijn.
Maar denk nou niet dat de EU actief beleid voert om het vluchtelingenprobleem aan te pakken. Diedert de Wagt wijst er in zijn boek “Bij Gebrek Aan Beter” op dat immigratie door de EU juist wordt gestimuleerd, om vergrijzing te compenseren. “Er zijn volgens onze leiders tot en met 2050 zestig miljoen migranten nodig, die Brussel de komende jaren allemaal naar de EU wil halen.” Er blijkt direct contact te zijn tussen Afrikaanse mensensmokkelaars en westerse NGO’s, waarvan er veel (o.m. Oxfam, Amnesty International, Human Rights Watch) worden betaald door geldschieters zoals George Soros. In “Wie let er op Brussel” staat dat deze van oorsprong Hongaarse zakenman allerlei maatschappelijke organisaties bijstaat die voor democratie en mensenrechten in Europa opkomen, om, volgens de Hongaarse leider Orbán, migratie naar Europa te stimuleren en daarmee christelijke waarden en normen te ondermijnen. Hoe ongeloofwaardig ook, het klopt volgens Robin de Ruiter, die in “De 13 satanische bloedlijnen (deel 4)” beschrijft dat de vluchtelingenstroom naar Europa een goed gecoördineerde operatie is onder leiding van Rothschild’s agent George Soros. De superrijke familie Rothschild “heeft een groot deel van de wereld opgekocht, beheerst de globale geldstroom en is eigenaar van bijna alle centrale banken. Samen met andere familie-dynastieën vormen zij de onzichtbare macht achter de belangrijkste ondernemingen en mediabedrijven en zijn eigenaar van alle grote multinationals zoals IBM, Shell, Nestlé, Unilever. Ook de wetenschap is door hen geïnfiltreerd en financieel afhankelijk en dus manipuleerbaar. Zij bepalen zelfs wat de leidende politici doen en laten,” aldus De Ruiter. Verder schrijft hij “dat op het Griekse eiland Lesbos een handleiding voor immigranten in het Arabisch is gevonden, met de titel “Hoe kom ik het beste naar Europa”. Deze handleiding wordt gratis uitgedeeld en vertelt precies welke rechten vluchtelingen binnen de EU hebben, geeft tips hoe men gebruik kan maken van het sociale stelsel en hoe men sociale uitkeringen kan uitbuiten. De handleiding raadt de immigrant aan op zijn rechten te staan, beschikt tevens over een uitgebreide telefoonlijst van hulporganisaties, advies, landkaarten en tips hoe men het beste kan reizen om ongehinderd de EU binnen te komen. Het boekje wordt gefinancierd en uitgegeven door een NGO (W2EU), eigendom van George Soros.”
De Ruiter legt uit hoe er gewerkt wordt aan de Nieuwe Wereldorde, waarvoor de vereniging van Europa een belangrijke stap was. Eén van de middelen is “de vernietiging van de homogeniteit van de Europese volkeren, door het nationalisme, de eigen identiteiten en waarden uit te wissen. De oorspronkelijke bewoners van Europa moeten door massa-immigratie opgaan in een gemengd ras bestaande uit Europese, Aziatische, Zuid-Amerikaanse en Afrikaanse volkeren. Verschillende kopstukken zorgen ervoor dat politici weigeren de massa-immigratie een halt toe te roepen. De eindeloze migratiestromen naar Europa sluit hier naadloos bij aan.” Dit is in lijn met wat De Wagt beschrijft. Hij zoomt in op tal van maatregelen en uitspraken vanuit de EU en de VN die voorbereiden op een wereldregering met alleenheerschappij.
In 2024 werd de Spreidingswet van kracht, waardoor migranten efficiënt over de EU kunnen worden verspreid. Daardoor kunnen ook gemeenten in ons land worden verplicht vluchtelingen op te nemen. En zo zijn we weer terug bij het protest tegen een nieuw AZC in onze gemeente.
Diep van binnen vind ik het sowieso vreemd dat we onszelf land toe-eigenen alleen maar omdat we er toevallig geboren zijn, of omdat mensen de financiële middelen hebben om land te kopen. “Iedereen is van de wereld, en de wereld is van iedereen,” toch? Heel idealistisch misschien, ik weet ook wel dat het in de praktijk helaas niet zo werkt. En zelf vind ik het ook vervelend dat de buurt ‘verkleurt’ door mensen die er heel andere normen op nahouden en niet integreren. Maar door deelname aan het Buddy Project heb ik waardevolle relaties gelegd met enkele nieuwkomers, mensen die hun thuisland, met alles wat ze hadden, hebben achtergelaten – dat doe je niet zomaar! Zolang de echte oorzaken van het wereldwijde vluchtelingenprobleem (oorlogen, armoede, etc.) niet aangepakt worden, is onze betrokkenheid en medemenselijkheid m.i. de beste oplossing voor prettig samenleven. Door een initiatief als het Buddy Project, of eenvoudig door met nieuwkomers in je buurt eens een praatje te maken, een (Kerst)kaartje te bezorgen of hulp aan te bieden als dat nodig is.
fotobron: https://jeugdjournaal.nl