Overgangstijd?

By 19 februari 2019 Blog

In mijn zoektocht naar mensen die zijn vastgelopen in structuren, systemen, patronen en werkwijzen waar zij niet meer in willen en kunnen functioneren, en het nu ànders doen, heb ik inmiddels wat afspraken staan en ook al enkele ontmoetingen gehad. Zo rees de vraag òf er überhaupt wel sprake is van een overgangstijd of kantelpunt… De tijd verstrijkt vloeiend en in golfbewegingen en wij mensen maken daar deel van uit. Hoeveel is ons leven nu werkelijk veranderd de afgelopen 50 jaar? Zijn veel ‘nieuwe’ ideeën niet eigenlijk herontdekkingen van eerdere ideeën? Vaak leven ‘ouderwetse’ ideeën voort onder een kleine, ‘alternatieve’ groep mensen, zoals ‘duurzaamheid’ (biologische voeding, groene energie, hergebruik, etc.) lange tijd als ‘geitenwollen sokkencultuur’ werd gezien en nu weer helemaal actueel is. Volgens mij is er sprake van een kantelpunt als de meerderheid een nieuw idee aanneemt, tot nieuwe inzichten komt, en daarnaar gaat leven. Kunnen wij een kantelpunt waarnemen in een mensenleven, en als we er middenin zitten?
Onze tijd wordt gekenmerkt door problemen die samenhangen met de ‘groeiende wereldbevolking op een eindige planeet’; voedsel- en waterschaarste, uitputting van grondstoffen, vervuiling, etc. De wereldeconomie verbindt dit alles, omdat immers alles in geld wordt uitgedrukt en ook omdat economische belangen, althans op korte termijn, bepaald niet helpen om deze problemen op te lossen. Integendeel. Economie gaat dan ook over “keuzes die mensen maken bij de productie, consumptie en distributie van schaarse goederen en diensten,” aldus Wikipedia. Het uitgangspunt is schaarste! We zouden toch ook kunnen starten met de gedachte dat er genoeg is voor iedereen?! Als we verspilling (van energie, voedsel, water, grondstoffen, materialen, geld, etc.) tegengaan, komen we al een heel eind. Maar vooral het idée dat we collectief als waarheid aannemen, is volgens mij bepalend voor hoe de wereld eruitziet. Hoe dan ook, onze economie gebaseerd op schaarste en schulden is een kaartenhuis, zeggen ook vooraanstaande economen. Wat als dat kaartenhuis instort?
Hoelang het nog kan bestaan weet niemand, maar feit is dat meer en meer mensen ervoor kiezen niet langer te participeren in een systeem dat onhoudbaar is. Omdat het teveel energie kost en onbevredigend is, waardoor ze er aan onderdoor gaan, omdat het niet past bij wie ze willen zijn of omdat ze ideeën hebben over hoe het ànders, beter kan. Juist die mensen ben ik naar op zoek. Zelf geloof ik namelijk wel dat er sprake is van een overgang naar een nieuw tijdperk, zoals ook allerlei spirituele stromingen 2012 aanwijzen als kantelpunt. En dan is het lógisch dat er nu zoveel problemen samenkomen; crisis gaat altijd vooraf aan iets nieuws. En dus worden we vandaag de dag omringd door mensen die proberen te ‘ontsnappen’ uit het oude systeem en, bewust of onbewust, bijdragen aan een nieuwe samenleving met een nieuwe waardeneconomie. Ben jij zo iemand? Dan wil ik graag me je in gesprek!