Lef

By 22 juni 2017 augustus 30th, 2017 Blog

Elke dag neemt het volume uit ons nestkastje toe; jonge koolmeesjes bewonen het trapgevelhuisje met uitzicht op het zuiden. Stel je voor hóe warm het er deze dagen moet zijn! De thermometer wijst óver de 34°C aan en de zon brandt genadeloos op het hokje van tien bij tien centimeter, dat steeds voller wordt met wie weet hoeveel donzige vogeltjes die groeien als kool. En nee, het ‘monumentale pand’ is niet geïsoleerd.
Er verschijnt een kopje achter de opening. Met wijd opengesperde snavel kijkt een wanhopig vogeltje naar buiten. Het is duidelijk, hij houdt ’t binnen niet meer uit en… laat zich uiteindelijk maar naar buiten vallen… Hij komt terecht in de struik die eronder staat en daar hangt ’ie dan. Pa en ma koolmees zijn op zoek naar eten, dus het beestje krijgt geen aanwijzingen. Schuw reageert ’ie op de naderende figuur met fototoestel (ik dus) en na een paar minuten verlaat ’ie fladderend de struik en belandt onder de schutting. Even later hipt ’ie naar de buren en ben ik ’m kwijt. Ik hoop maar dat ’ie het redt. Zijn broertjes en zusjes worden nog dagelijks gevoerd, maar hij moet ’t nu zelf doen…
Ik was getuige van een vogeltje dat zijn vertrouwde nest durfde te verlaten en vraag me af of ik net zoveel lef heb.